یاد سهراب بخیر.............چه زیبا گفت


نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم می گذرد... آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند... لحظه ها عریانند ! به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز...